Steeds meer moed

Voor de tweede weblogopdracht heb ik het boek Duizend schitterende zonnen van Khaled Hosseini gelezen.
Zie hier en hier recensies over het boek.




Mariam, een mager meisje, woonde samen met haar moeder in een kolba, een klein hutje, in Herat. Zij waren erg arm en hadden bijna niets te eten. Mariam ging niet naar school. Een keer in de week kwam mullah Faizullah langs die haar leerde schrijven en lezen.
Ze werd uitgehuwelijkt aan Rasheed, een grote man met een mooie glimlach. Hij was één van de drukste schoenmakers van Kabul. Hij maakte schoenen voor diplomten en leden van de presidentiële familie. Rasheed leek net na hun bruiloft een goede man, die het beste voor Mariam voor had.

Laila, een knap meisje met blonde krullen, was daarentegen opgegroeid in een modern gezin. Zo hoefde zij geen hoofddoek te dragen, zij mocht haar eigen man uitzoeken en ze mocht studeren. Dit was ongewoon in hun cultuur, Rasheed vond haar vader daarom ook onredelijk.

De personages hebben ook psychologische kenmerken. In het einde van het boek wurgt Rasheed Laila bijvoorbeeld, dit geeft heel duidelijk weer dat hij erg agressief is. Hij gedraagt zich als een dictator, hij beveelt Laila en Mariam namelijk alles. Zoals dat zij bijvoorbeeld een burka moeten dragen die zij nog nooit gedragen hadden. Ook is hij een leugenaar, zo laat hij een man naar zijn huis komen en laat hem aan Laila vertellen dat Tariq is overleden. Als Rasheed op zijn werk is, komt Tariq Laila bezoeken. Als Rasheed hier achter komt, reageert hij heel kwaad en zegt hij dat als hij Tariq ziet, dat hij hem zal vermoorden. Je kunt dus ook wel zeggen dat hij een jaloerse vent is.
De acties van Rasheed vind ik onbegrijpelijk, waarschijnlijk komt dit omdat ik in een Westerse cultuur ben opgegroeid, waarin mannen en vrouwen gelijk zijn.
Laila is een lieve en moedige vrouw, zo steunt zij Mariam, probeert zij Rasheed te verlaten en ze probeert zijn bevelen zo veel mogelijk te negeren. Eigenlijk kun je dus ook wel zegen dat zij een feminist is, omdat zij gelijk wil zijn aan haar man. Ik zou zeggen dat ik het zelfde zou hebben gedaan als haar, maar gezien haar omstandigheden zou ik erg bang zijn en dus toch gaan twijfelen over of ik hem wel zou verlaten.
Toen Mariam en Rasheed net getrouwd waren, zou je kunnen zeggen dat ze erg gehoorzaam en verlegen is, ze doet alles wat hij haar opdraagt. Zo is zij bijvoorbeeld een burka gaan dragen en heeft haar contact met de buurvrouw verbroken, alleen omdat Rasheed dat wilde. Toen Laila bij hun in huis kwam, is zij erg veranderd. Ze werd tegenstrijdiger, zo ging zij ook tegen zijn bevelen in en ze ging samen met Laila vluchten. Een lieve vrouw was zij altijd al, ze leek wel een moederfiguur voor de dochter van Laila. Ze speelde namelijk veel met haar. Ik vind het erg knap dat Mariam uiteindelijk is veranderd, want als je bij zo'n agressieve man die zich als een dictator gedraagt in huis woont, lijkt mij dat niet erg gemakkelijk.
Er zijn eigenlijk twee hoofdpersonen in het verhaal: Laila en Mariam. Zij hebben hetzelfde innerlijke conflict, ze willen namelijk allebei van Rasheed af. Dit uiten zij doordat Laila hem meerdere keren slaat en doordat Mariam hem vermoord.
Doordat Hosseini de gebeurtenissen en de personages erg gedetailleerd heeft beschreven, lijken de personages echt levendig.

Hypocriete huisarts

De titel laat je denken dat het verhaal over een leuke vakantie in het zonnige Frankrijk gaat. Dit is echter niet het geval, het is een literair boek over een huisarts. Op een dag komt er een patiënt Ralph, bij hem langs tijdens zijn spreekuur. Hij vreest iets ernstigs te hebben, de huisarts (Marc) is het hier echter niet mee eens. Toch stuurt hij wat weefsel op naar het lab, maar er is niets waarover Ralph zich zorgen hoeft te maken. Ze brengen samen met hun gezinnen een weekje door bij Ralphs zomerhuis met een zwembad. De kinderen lijken het leuk te hebben, maar Marc niet zo. Als op een dag Ralph overlijdt, wordt er autopsie op zijn lichaam gedaan. Dit levert allemaal vragen op. Was het wel een medische fout, of was het moord met voorbedachte rade? Wat is er allemaal bij het zomerhuis gebeurd?

Net als in ieder ander boek van Herman Koch, zijn ook in ‘Zomerhuis met zwembad’ flashbacks aanwezig. Deze flashbacks breiden het verhaal uit en voorzien de lectuur van allerlei mysterieuze aspecten.

Een ander structureel aspect is dat Koch sommige details achterwegen laat. Zo weet Marc dat zijn dochter Julia is verkracht, maar hij zegt het niet. Het enige wat hij zegt is dat er iets met haar is gebeurd. Wegens de omstandigheden krijgt de lezer echter wel het vermoeden dat Julia is verkracht. Pas tijdens de afloop van het boek wordt er verteld wat zij heeft doorstaan.

Het boek kent duidelijke emotionele aspecten. Het wekt vaak medelijden bij de lezer op. De gevoelens en daden van Marc Schlosser zijn te begrijpen. Wie zou geen wraak willen nemen op iemand die zijn/haar dochter heeft verkracht? Wel is het allemaal erg gechargeerd.

‘Zomerhuis met zwembad’ is ten opzichte van Kochs andere romans niet erg innoverend. Het boek kent namelijk dezelfde schrijfstijl als de andere boeken van Koch: flashbacks en details achterwegen laten. Ook is het onderwerp van het boek hetzelfde als van bijvoorbeeld ‘Het diner’, maar dat is niet zo vreemd, want de meeste boeken van een schrijver hebben hetzelfde onderwerp. In  beide boeken speelt de dramatiek zich af tijdens een uitstapje, in ‘Het diner’ tijdens een diner en in ‘Zomerhuis met zwembad’ tijdens een vakantie.

Vergeleken met romans van andere schrijvers is het boek vrij origineel, Koch laat namelijk in deze roman zien dat ook bekende mensen in de problemen kunnen raken.  Ook heeft hij een originele manier van schrijven, waardoor de lezer gedurende het boek verschillende soorten spanning meemaakt.

Deze roman heeft een hoog werkelijkheidsgehalte, er zijn namelijk vaker gebeurtenissen waarbij een arts medische informatie verzwijgt.

Door de vele soorten spanning die je als lezer meemaakt, is het duidelijk dat Koch de intentie had om de lezer te vermaken. Doordat je jezelf tijdens de afloop van ieder hoofdstuk vragen stelt, moet je van jezelf doorlezen. Je wilt namelijk de achterliggende gedachten weten.

Deze roman is een echte aanrader! Het boek kent vele soorten spanning en het is erg realistisch!